Category Archives: ನಿತ್ಯ ಚಿಂತನ ರಶ್ಮಿ

ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಗೌರವ


ಕವಿ ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರರರು ಯಾವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರೋ.. ವಿಶ್ವಮಾನವನಾಗಿ ಪರಸ್ಪರರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಿಕೆಯೇ ಸರಿ. ಈ ದೇಶವಾಸಿಯಾಗಿ ಈ ನೆಲ ಜಲವ ಸವಿದು ಇಲ್ಲೇ ದುಡಿದು ಬದುಕುವವರು ನಾವಾಗಿ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳೇ ಇರಲಿ ಅವರೂ ನೋಡಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಿಂತು ಗೌರವಿಸುವಂತೆ ಕೆಲ ಸೆಕೆಂಡುಗಳೇ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಗೆ ರಾಷ್ತ್ರ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಲೂ ಲಿಖಿತ ಕಾನೂನೊಂದು ಬೇಕೇ…??? ವಿಶ್ವಮಾನವನಾಗಿ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಿಕೆಯೇ ಸರಿ. ಅದು ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವೂ ಹೌದು.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಾವು ಬೇರೊಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಆ ದೇಶದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದಿನಾಚರಣೆಯಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಸಭೆಯಲ್ಲೋ ನಾವು ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ರಾಷ್ಟ್ರ ಗೀತೆ ಕೇಳಿಬಂದರೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಎದ್ದು ನಿಂತು ಗೌರವ ಸೂಚಿಸುತ್ತೇವೆಂದರೆ ಅದು
ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಹೇರಿಕೆಯಾಗದು. ಇನ್ನು ಮನರಂಜನೆಯ ಸಿನಿಮಾ ಹಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಅದೇಕೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಇದು ರವಿಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರರ ಕಾಲವಲ್ಲ, ಆಕಾಲವೆಂದರೆ, ಆಗಷ್ಟೇ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಿತ್ತು, ಜನರಲ್ಲಿ ಭಾವೈಕ್ಯತೆ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮ ಸಹಜವಾಗಿ ನೆಲೆಯೂರಿತ್ತು. ಇಂದಿಗೆ ಆ ಭಾವನೆಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮ ನಶಿಸುತ್ತಿವೆಯಲ್ಲವೇ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಾವು ಹಿರಿಯರಾಗಿ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಗೆ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಗೌರವಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಇದು ನನ್ನ ದೇಶ ಎಂಬ ಗೌರವ ಮೂಡಿ ಬರುತ್ತದೆ ಅಲವೇ…Every rule has a general rule ಎಂಬಂತೆ, ಇಂದಿಗೆ ಬದಲಾದ ಕಾಲಮಾನದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಾಭಿಮಾನ ಜಾಗೃತಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನಾವು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದರ ಸಂಕೇತ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ.

 

ನಾಡ ದೇವಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿ – ಐತಿಹ್ಯ


kannada Taye Bhuvneshwariಭಾರತ ಮಾತೆ ಭಾರತಾಂಬೆ ಎಂಬ ಅಭಿದಾನಗಳಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಮಾತೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಆವಿರ್ಭವಿಸಿದವಳು ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಾತೆ ಭುವನೇಶ್ವರಿ. ೧೯ ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರ ಏಕತೆ ಸಮಗ್ರತೆಯ ರೂಪಕಾರ್ಥವಾಗಿ ಜನತೆಯ ಬುದ್ಧಿ-ಭಾವ ಪ್ರಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ನವಚೇತನೋತ್ಸಾಹ ಮೂಡಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರ ಮನೋಭೂಮಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ ದೇವತೆಯೇ ಭಾರತ ಮಾತೆ, ಭಾರತಾಂಬೆ. ಹಾಗೆ ರಾಷ್ಟಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೇಶಭಕ್ತಿ-ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ-ಅಭಿಮಾನಗಳ ದ್ಯೋತಕವಾಗಿ ಬಂದ ಭಾರತಮಾತೆಯ ತನುಜಾತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕ ನೆಲದ ನಾಡ ದೇವಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿ.

ಭಾರತೀಯರ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಭಾವೈಕ್ಯತೆಯ ವೃಂದಗಾನವನ್ನು ಅರಳಿಸಿ ಹಾಡಿಸಿ, “ವಂದೇ ಮಾತರಂ” ಗೀತೆಯು ದಶದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಮೇಳವಿಸಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗದ ಸಾಮ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಂಪನಗೊಳಿಸಿ, ಬ್ರಿಟಿಷರು ಕಂಗೆಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲ್ತೆಗೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ತಾಯಿ ಭಾರತಾಂಬೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಅಂದು ಹಿಂದೂ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಜನಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಭಾವೈಕ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದುಗೂಡಿಸಿದ ಭಾರತಮಾತೆಯ ಕೊರಳದನಿಯೇ ಸಂಕೇತವಾಗಿ “ವಂದೇ ಮಾತರಂ”ಮೇಳವಿಸಿತ್ತೆಂದರೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯೇನಿಲ್ಲ.

ಕರ್ನಾಟಕವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ನಾಡಲ್ಲ, ಭಾಷೆಯೊಂದರ ನೆಲವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಾಹಿತ್ಯ-ಕಲೆ-ಸಂಗೀತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಪರಂಪರೆಯ ಚರಿತ್ರೆಯಷ್ಟೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ದೇಶಕ್ಕೂ ಮೂರು ಸ್ತರಗಳ ಶರೀರವಿದೆ. ಸ್ಥೂಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಾಗೂ ಕಾರಣ(ಆಧ್ಯಾತ್ಮ. ಇವು ಮೂರೂ ಶರೀರಗಳ ಮೂಲಕ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ತನ್ನ ಜಿವಿತೋದ್ಧಾರವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮೋಕ್ಷ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ದೇಶ/ನಾಡು/ರಾಷ್ಟ್ರವೂ ಇಂಥದೇ ಸ್ತರಗಳಾದ ಮೂರು ಶರೀರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದುವುದರ ಮೂಲಕವೇ ಉನ್ನತಿ ಹಾಗೂ ಔನ್ಯತ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ನಿತ್ಯನಿರಂತರ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಕ್ತ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಡೆದೇ ತಿರುತ್ತದೆ.

ಭರತಮಾತೆ ಜನ್ಮ ತಳೆದುದು ವಂಗದೇಶದಲ್ಲಿ(ಬಂಗಾಲ. ಸ್ವದೇಶೀ ಚಳುವಳಿಯ ಹರಿಕಾರ ಅವನೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಗೋರ್ ೧೯೦೫ ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ರೀತಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಸಮೇತ “ದ ಗಾಡ್ ಅಂಡ್ ನೇಶನ್” ಎಂಬ ಸುಮತಿ ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆ ವಂಗಮಾತೆಯೇ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ಭಾರತಮಾತೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಕ್ಯೋಟ್ಯಾನುಕೋಟಿ ಜನತೆಗೆ ಕಂಗೊಳಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಕರ್ನಾಟಕ, ತಮಿಳು ನಾಡು, ಕೇರಳಗಳು ಭಾರತಮಾತೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ಚಿತ್ರ ಕಲಾ ಕೃತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಕಾರ ರೂಪವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿವೆ. ರಾಜಾ ರವಿವರ್ಮನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವರ್ಣ ಚಿತ್ರವೊಂದು ಭೂಮಾತೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ (ಸೀತೆಯನ್ನು ಭೂದೇವಿ ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯ) ಪುಷ್ಟಿ ನೀಡಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಭರತಭೂಮಿಯ ಮಾತೆ ಭರತ ಮಾತೆಯಿಂದ ನಾಡ ನೆಲದ ದೇವತೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಬೆಳದು ಬಂದಿದೆಯನ್ನಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭುವನೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ-ಪ್ರೇರಣೆಯೊದಿಗಿಸಿದ ಆಕರಗಳೆಂದರೆ, ಹಂಪಿ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ ಮಂದಿರದ ಪದ್ಮಾಂಬಿಕೆ ಭುವನೇಶ್ವರಿ ವಿಗ್ರಹ, ಕನ್ನಡ ಮೊದಲ ರಾಜವಂಶಸ್ತರಾದ ಕದಂಬರ ಆರಾಧ್ಯ ದೇವತೆಗಳ ಚಿತ್ರಣ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ ಮುಮ್ಮಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜರ ರಚನೆಯಾದ ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಭುವನೇಶ್ವರಿ ಕೃತಿಯೆ. ಅಲ್ಲದೇ, ದೇವೀ ಭಾಗವತ(ದೇವೀ ಮಹಾತ್ಮೆ) ಆಧಾರವಾಗಿ ರಚಿತವಾದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲೂ ಭುವನೇಶ್ವರಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಿದೆ. ಮೈಸೂರಿನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಲಾಲೇಖನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿಯ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಹೀಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಆಕರಗಳು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ. ಕನ್ನಡ ಏಕೀಕರಣ ಚಳುವಳಿಗೆ ಭುವನೇಶ್ವರಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ದೇವತೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಕನ್ನಡ ನೆಲದ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ದೇವಿ(ಶಾಂತ ಕವಿ), ಕನ್ನಡಿಗರ ತಾಯಿ(ಗೋವಿಂದ ಪೈ), ಜೈ ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ(ಕುವೆಂಪು) ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಕವಿವರ್ಯರೆಲ್ಲ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಚಲನ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಗೀತೆಗಳೂ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಅನುರಣಿಸಿವೆ. ಈ ಪರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಕನ್ನಡ ನೆಲದ ಕೀರ್ತಿಪತಾಕೆಯುನ್ನು ಜಗದಗಲ ಹಾಗೂ ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಹಾಜನತೆ.

(ಉದಯವಾಣಿ-ಸಾಪ್ತಾಹಿಕ ಸಂಪದದಲ್ಲಿ (೦೧-೧೦-೨೦೧೪)ಪ್ರಕಟವಾದ ಉಣ್ಣಿ ಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ಲೇಖನದಿಂದ )

ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾನೆಷ್ಟರವನು….???!!!


ಅಂತರ್ಜಾಲವೆಂಬ ಮಹಾಜಾಲದಲ್ಲಿ.. ಜಾಲತಾಣಗಳು ಅಸಂಖ್ಯಾನೇಕಾನೇಕ!! ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಪ್ರಾಜ್ಞರು, ಉಚಿತ ಮಾಹಿತಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮಹಾನುಭಾವರೂ, ಗೌರವಾನ್ವಿತರಾದ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಮತ್ತು ಕಿರಿಯರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಹಾಕುವಂತ ಜಾಣ ಜಾಣೆಯರೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳೂ ಮುಂಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ಎಟಕುವಂತಿರುವ ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿರುವ ನಾವುಗಳೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ. ಮಾಹಿತಿ ಹುಡುಕಲು ಗೂಗಲ್ ನಂತ ಮಹಾ ಮುದಿಗೂಬೆ..(ಈಗ ಅದಕ್ಕೆಷ್ಟು ವಯಸ್ಸೆಷ್ಟೋ ತಿಳಿದವರು ಹೇಳಬೇಕು) ಅದರ ವಯಸ್ಸಿಗೂ ಮೀರಿದ ಅನುಭವ ಕಣಜಗಳಿರುವ ತಾಣಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ!  ಎಷ್ಟೆಂದರೂ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಘಜೀವಿಯಲ್ಲವೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ದಾನೆ!

ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದೀಗ ಪೇಸ್ ಬುಕ್ ಬಹಳ ಮಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದೆಯಲ್ಲವೇ… ? ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‍ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಇದು ವರ್ಚುಯಲ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ಅಥವಾ ವರ್ಚುಯಲ್ ರಿಯಾಲಿಟಿ ವರ್ಲ್ಡ್ ಎಂದರೂ ಸರಿಯೇ… ಯಾಕೆಂದರೆ, ಇದು ಮಿಥ್ಯಾ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಎಂದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡುವುದೆಲ್ಲವೂ ಮಿಥ್ಯೆಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗದಲ್ಲ. ಈ ಮಾಹಿತಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾಹೂರಣವೇ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಜಾಲಾಡಿ ಹುಡುಕಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆಯುವವರೇ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬುದ್ಧಿವಂತರು. ಇಲ್ಲಿ ಅತಿ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಮುಗ್ಧರೂ, ಅಪ್ರಬುದ್ಧರೂ ನಿಮಮ್ಮ ಖಾಸಗಿ ಮಾಹಿತಿ ಕದಿಯುವ ಕಳ್ಳರೂ, ಸುಳ್ಳರೂ, ಭಂಡರೂ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕರೂ ಇನ್ನೂ ಎಂಥೆಂಥ ವಿಚಿತ್ರ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಕರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲವೇ… ಅದಿರಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಸಹೃದಯಿಗಳೂ, ವಿಚಾರಶೀಲರು, ಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿಗಳೂ, ಕಲಾವಿದರೂ, ಸಿನಿಮಾ ನಟ ನಟಿಯರೂ, ವೈದ್ಯರೂ, ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರೂ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೂ, ರೌಡಿಗಳು, ರಸಿಕರು ಕಾಮುಕರು, ಅಶ್ಲೀಲ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಿಸುವ ಜಗದೇಕ ಸುಂದರ, ರಮಣಿಯರು ಸ್ಪುರಧ್ರೂಪಿ ರಮಾರಮಣರೂ, ಇವರಲ್ಲದೇ ಮಹಾನ್ ಸಾಧಕರೂ ಸಂತರೂ ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ, ಇದನ್ನೂ ವರ್ಚುಯಲ್ ನಲ್ಲೇ ರಿಯಾಲಿ ವರ್ಲ್ಡ್ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆನ್ ಲೈನ್ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಈಗ ನಾನು (ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದ ವನಾಗಿಯೂ)ನನ್ನ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕೆನಿಸಿದ ಒಂದಿಷ್ಟು ವಿಷಯಕ್ಕಷ್ಟೇ ಬರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಮೊದಲು ಇದನ್ನು ಓದಿ- ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‍ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಬೇಕು ಬೇಡ ಎಂಬುದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ನಾವು ಫೀಡ್ ಮಾಡುವುದೇನೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಾರೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮೆಮೊರಿ  ರ್ಯ್ಯಾ ಮ್ (RAM)ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.  ಅದನ್ನು ನಾವು ಅದೇ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮೆಮೊರಿಯಲ್ಲೇ ನಮಗಿಷ್ಟಬಂದಂತೇ  ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿ ನಮಗೆ ಸರಿಯೆನಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಮಾಂಡ್ ಕೊಟ್ಟು ಶಾಶ್ವತ ಮೆಮೊರಿ-ಸ್ಟೋರೇಜ್ ಡಿಸ್ಕ್ ಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಅಲ್ಲವೇ…? ನಾನೂ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‍ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ  ಕಂಡುಕೊಂಡ ಪರಮ ಸತ್ಯವೆಂದು ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದುದನ್ನೇ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿ,

ಮುಂದುವರೆದ ಮಾಹಿತಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಸೋಷಿಯಲ್ ನೆಟ್ ವರ್ಕ್ ಗಳು ಆನ್ ಲೈನ್ ನಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಈಗ ಬಹಳ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದೆಯೆಂದೇ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿರುವುದೆಂದರೆ ಫೇಸ್ ಬುಕ್! ಮೊಬೈಲ್ ಇದ್ದವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್‍ ನೆಟ್ ಯ್ಯಾಕ್ಸೆಸ್ ಇದೆಯೆಂದರೆ, ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಖಾತೆ ಇಲ್ಲದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿನ ಬೇಧವೆಂಬುದಿಲ್ಲ… ಎಲ್ಲವೂ ಮುಕ್ತ ನೋಟವೇ ಸಮಾಲೋಚನೆಯೇ…  ಯುಕ್ತಾಯುಕ್ತತೆ ಯಾವುದೆಂದು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು/ಬಿಡುವುದಕ್ಕೆ (ಬೇಕಾದುದಷ್ಟನ್ನೇ ಮೆಮೊರಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ)ಎಲ್ಲರೂ ಸರ್ವಸ್ವತಂತ್ರರೂ ಕೂಡ.  ಆದರೆ, ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಏನನ್ನೂ ಓದುವುದರಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ತಲೆಗೆ ಬಂದುದನ್ನು ಮಿದುಳಲ್ಲಿ ಸೇವ್ ಮಾಡಿಕೋಳ್ಳುವಾಗ, ಯಾವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದ್ದೂ ಎಂಬ ತಾರ್ಕಿಕ ಮತ್ತು ತಾರತಮ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಲೋಚಿಸಿ ವಿವೇಚಿಸಿ “ಜ್ಞಾನಸಂಸ್ಕರಣೆ” ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. …
‌ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಾನು ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲಿನ ಬರಹವೊಂದಕ್ಕೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ “ಮಹಾ ಅಪರಾಧ” ಮಾಡಿದೆನೇ…? ಜನರೇಷನ್ ಗ್ಯಾಪ್ ನಲ್ಲಿ  ಭಾಹಳ ದೊಡ್ಡ ಕಂದಕವಿದೇ ಕಣ್ರೀ ಅದನ್ನು ದಾಟಲು ಹೋದ್ರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಟೆನ್ಷನ್ ಕಣ್ರೇ…. ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಂಥ ಮಹಾ ಸೋಷಿಯಲ್ ನೆಟ್ ವರ್ಕ ನಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೇ ವಿಡಿಯೋನೋ, ನನ್ನ ಮುದಿ ಫೋಟೋ ನೋಡಲಿ ಬಿಡಲಿ ನನ್ನ ವಿವಿಧಭಂಗಿಗಳನ್ನೋ ,ಮತ್ತೇನನ್ನೋ ಷೇರ್‍ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಇಲ್ಲವೇ, ಇತರರ ಸೈಟ್ ನಲ್ಲಿ ಕಂಡುದ್ದು  ಇಷ್ಟವಾಗಲಿ ಆಗದಿರಲಿ(ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡದೇನೆ) ಲೈಕ್ ಅಂತ ಕುಟ್ಟಿದರೆ ಸಾಕು, ಯಾಕೆಂದರೆ, ಹೊಗಳಿ ಕೆಟ್ಟವರುಂಟೇನ್ರೀ…. ನಾಲ್ಕಾರು ಸಮಾನವಯಸ್ಕರು/ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗ/ಗಿಯರೂ ಇದಾರೆ ಅವರು ಸ್ನೇಹಿರಾದರೆ ಸಾಕು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲಾಹರಣ ಮಾಡೋದೇ ಬೆಸ್ಟ್ ರೀ…
ಎಲ ಎಲಾ..! ಈಗಿನ ಹುಡುಗ/ಗಿಯರು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಸಾಲು ಬರೆದು ಪೋಸ್ಟ್ / ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕ್ಕೋಳ್ಳಲ್ಲ ನೋಡ್ರಿ.. ಅವರ ಕಡು ಜಾಣ ಜಾಣೆಯರು ಕಣ್ರೀ!  ಅವರಷ್ಟು ಚುರುಕು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಈ ಮುದಿಗೂಬೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕ್ರೇ..? ಏನೋ ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಗೀಚಿ ಕೈಕಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾಮೆಂಟ್ ನಿಂದ ದೂರವಿದ್ದರೇನೆ ಮನಃಶಾಂತಿಸರಿ!.  ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬರೆದದ್ದರ ಮೇಲೆ ಏನೋ ನನಗೆ ತಿಳಿಯ ಹೇಳಲು ಹೋದೆನೋ ಸುಮ್ಮನೇ ಈ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಟೆನ್ಷಷನ್ ಅಲ್ವೇ…ಆರೋಗ್ಯವೂ ಹಾಳು ನನ್ನ ಹೆಂಡ್ತಿ ಮಕ್ಕಳೂನೂ  ಬೈತಾರೆ, ಕಣ್ರೀ. ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವರ್ತಿಸೋದ್ರಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲ ಸಾಫ್ವ್ ವೇರಿಗಳೇ ಆದರೂ ಅವರ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಯವನ್ನೇನೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೀಗೇ ಇದೆಂದು ಹೇರೋಲ್ಲ… ಯಾಕೆಂದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ಬೇಕಾದ್ರೆ ಸೇವ್ ಮಾಡ್ಕೋಳ್ಳಿ ಇಲ್ಲಾ ಬಿಡ್ರೀ ಅಂತಾರೆಂತ!  ಎಷ್ಟೇ ಆಗಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‍ ಬೇಸಿಕ್ ಟೀಚರ್‍ ನಾನೇ ಆಗಿದ್ದೇ ಅಲ್ಲವೇ… ಹದಿನೈದು ವರುಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅನ್ನಿ… ಈಗವರು  ಆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನ್ನ ಮೀರಿಸಿದಾರೆ ಬಹಳ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಅದು ಸಂತೋಷವೇ..
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳೋದ್ಯಾಕೇಂದ್ರೆ-  ನೋಡಿ ನನ್ನ ಅನುಭವದಲ್ಲೇ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ ಅಹಂಕಾರ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವು  ಮಕ್ಕಳೆದುರಿಗೂ ತೋರಿಸಬಾರದು.  ಅದೋ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಎಳೆ ಮಗುವಿನಿಂದಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.  ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳಂತೂ ಕೇಳಬೇಕೇ….? ಯಾಕೆಂದರೆ, ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಗುವನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ನೋಡಿ, ಅದು “ಉಹೂಂ” ಎಂದೋ, “ಹ್ಞಾಂ” ಎಂದೋ ರಾಗವಾಗಿ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ನೀವು ಮೆದುವಾಗಿ ಮೆಲುವಾಗಿ ಕರೆದರೂ ಬರಲಾರದು. ಅಂತೆಯೇ ವೆಂಕಟೇಶ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಾನು ವೆಂಕಟೇಶ ಪುರಾಣ ಕಥೆಯನ್ನೂ ೧೫ ವರುಷಗಳೇ ಅಭ್ಯಸಿ ಪುಸ್ತಿ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ ” “ಶ್ರೀ ತಿರುಮಲೇಶನ ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರಪಂಚ”   ಎಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ಭೃಗು ಮಹರ್ಷಿ ಅಹಂಕಾರಿ,  ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಹಂಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿವರಿಸಿ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳ ಸತ್ವ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳಕ್ಕೇ ಒದಿತಾನೆ( ಈ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಡಗಿದೆಯೇ ಸತ್ವಗುಣ ಸಾತ್ವಿಕ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬುದಾಗಿ).  ನೋಡಿ, ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತಿನಿಂದಲೇ “ಅಹಂಕಾರ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ” ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.  ಅದಕ್ಕೇ “ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಮಿ” ಎಂದರು. ಈ ಮಹತ್ತಿನ ಅಂಶ ವೆಂಬುದು ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲೂ ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅಹಂಕಾರ ಪುಟಿಯದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ತ್ರಿಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಸತ್ವಗುಣದಿಂದಲೇ ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಆ ಮೂರುಗುಣಗಳೆಂದರೆ. ಅವು ಸತ್ವ, ರಜಸ್ಸು, ತಮಸ್ಸು ಎಂಬ ತ್ರಿಗುಣಗಳು. ಇಲ್ಲಿೇ ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ವಗುಣ ಒಂದಂಶವಷ್ಟೇ. ಇನ್ನೆರಡರಷ್ಟು ರಜೋಗುಣ, ತಮೋಗುಣ ಸ್ವಭಾವದವರು ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರಪಂಚ

ಸತ್ವಗುಣಾಢ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಹಂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ  ತಮ್ಮ ಅನುಭವದ ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಶೀಲತೆಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವಿರುತ್ತದೆ. ಅವರು ಹಿರಿಯರಾದರೆ ಅವರ ಹಲವಾರು ವರುಷಗಳ ಅನುಭವವೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ; ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ತಾವು ಹೇಳಿದುದನ್ನೇ ಸರಿಯೆಂದೇ ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದು ಎಂದಿಗೂ ವಾದವನ್ನೂ ಮಂಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಾವು ದೃಢವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಆ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಅವರು ಮಾತನಾಡಬೇಕು; ಚರ್ಚೆಗಿಳಿದಾಗ ವಾದ ಮಾಡಿ ನಾನೇ ಗೆಲ್ಲಬೇಕು ಎಂಬ ಅಹಂಮಿಕೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರದು ವಸ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯ ವೈಚಾರಿಕತೆ. ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ತಾವೂ ಕಂಡುಕೊಂಡು ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆದ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವಿರಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಇರಲಿ ಅದನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ದೊಡ್ಡಗುಣ ಅವರದು. ಅಲ್ಲದೇ ಅವರು ಹೇಳುವುದೆಲ್ಲವೂ ಕೇಳುವವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ವಾದ ಮಂಡನೆ ಖಂಡಿತ ಅವರಿಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಿರಿಯರಾದರೂ ತಿಳಿದವರಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ಹಾಗೇನು ಎಂದು ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯುವ ಸೌಜನ್ಯ ಮುತ್ಸದ್ದೀತನ ಅವರದು. ಕಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಸರಿಯಿದ್ದರೆ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‍ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿದೆ ನಾವು ಕಾಣಬಹುದೆಂದರೆ, ನಾವು ಫೀಡ್ ಮಾಡುವುದೇನೆಲ್ಲವೂ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮೆಮೊರಿ ರ್ಯ್ಯಾ ಮ್ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.  ಅದನ್ನು ನಾವು ಅದೇ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮೆಮೊರಿಯಲ್ಲೇ ನಮಗಿಷ್ಟಬಂದಂತೇ ಅದನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿ ಸರಿಯೆನಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಮಾಂಡ್ ಕೊಟ್ಟು ಶಾಶ್ವತ ಮೆಮೊರಿ-ಸ್ಟೋರೇಜ್ ಡಿಸ್ಕ್ ಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಅಲ್ಲವೇ…? ನಾನೂ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‍ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದುದನ್ನೇ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿ, ನಾವು ಇತರರು ಹೇಳಿದುದನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟರಾರೆ ನಮ್ಮ ತತ್ಕಾಲಿಕ ಮೆಮೊರಿ (RAM) ನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗೆ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಅಗತ್ಯವೆನಿಸಿದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರರಲ್ಲವೇ..?

ಆದರೆ, ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಇತರರೂ/ಮೂರನೆಯವರೂ ಓದುತ್ತಾರೆ ಎಂದಾಗ ಅವರೂ ಅಷ್ಟೇ.  ಆ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಸಂವಾದಗಳಿದ್ದರೆ(ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಅಥವಾ ಚರ್ಚೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಎನ್ನಿ)  ಯಾವುದು ಸರಿಯೋ ಅದನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಬ್ಬರ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳ ನಡುವೆ ಮೂರನೆಯವರಾದವರಲ್ಲಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಆನ್ ಲೈನ್ ನಲ್ಲಿ ಎನ್ನಿ ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ತಿಳುವಳಿಕಸ್ಥರಿದ್ದರೆ  ಆ ಸಂವಾದ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ವಾಯ್ಸ್ ಚಾಟಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಾ/ಕಮೆಂಟ್ಸ್ ಓದುತ್ತಾ ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೇಳುವುದು ಸರಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರಷ್ಟೇ. ಅದನ್ನು ಆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರ ನಡುವೆ ಹೇಳುವ ಹಕ್ಕು ತಮಗಿರಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ ಹೇಳುವುದೂ ಅಥವಾ ಕಾಮೆಂಟ್ ಬರೆಯುವುದೂ ಅವರ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು.ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅಹಂಕಾರ ಪಡುವುದೇನಿಲ್ಲ, ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಾಧಿಸುವುದೇನಿಲ್ಲವಲ್ಲ….

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಯಾವುದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಲಿ/ ಆನ್ ಲೈನ್ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಚರ್ಚಾಕೂಟಗಳಾಗಲಿ(ಫೋರ್ಮ) ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಹೇರಲಾರರಲ್ಲವೇ…? ಯಾವ ನಿಜವಾದ ಲೇಖಕಕರೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದು  ಅದನ್ನೇ ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳುವುದನ್ನೇ ಅವನ ಅಹಂಕಾರ ವೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಬಿಡಲಾದೀತೇ…?

ಮುಂದುವರೆದ ಮಾಹಿತಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಸೋಷಿಯಲ್ ನೆಟ್ ವರ್ಕ್ ಗಳು  ಸದುಪಯೋಗ/ದುರುಪಯೋಗವೂ ನಮ್ಮ ಮುಂಗೈ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲೇ ಇದೆಯಲ್ಲವೇ..?.  ಇಲ್ಲಿ  ನಿಜಕ್ಕೂ  ಸಮಾನವಯಸ್ಕರು (ಅಂಥವರು ನಾನು ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ  ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಪೋಸ್ಟ್ ನ  ಕಮೆಂಟ್ ಥ್ರೆಡ್ ನಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರು ಇಟ್ಟ ಹೆಸರನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು). ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಮಾನ ಅಭಿರುಚಿಯ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಷ್ಟುಕಷ್ಟವೋ ..  ಅಷ್ಟೇ ದುಡುಕಿನಿಂದ ತಿಳಿದಂಥ ಮಹಾನುಭಾವರನ್ನು ಅರೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು  ಸುಲಭವೇ. ಈಗಾಗಲೇ ಹಲವಾರು ವರುಷಗಳೇ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವವುಳ್ಳ ಹಿರಿಯರನ್ನೇ ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರನ್ನು  ಇಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇನೆ ದೂರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೆಲವಾರು ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ.. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಇರುತ್ತಾರೆ ಬಿಡಿ, ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಸ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯಿಲ್ಲದೇ (ಸಬ್ ಜಕ್ಟ್ ಮ್ಯಾಟರ್‍ ಬಿಟ್ಟು) ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಏನೇನೋ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಪರ್ಸ್‌ನಲ್ ಆಗಿ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಅವರ ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ  ಅವರೇ ಚ್ಯತಿ ತಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂಥವರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಮರುಕವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ.  ಅವರಿಗೆ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಚ್ಛೆಯೆಲ್ಲಿ..? ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಓ, ದೇವರೇ ಆತನಿಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವನ್ನುಂಟು ಮಾಡು ಎಂದು ಕಮೆಂಟ್ ಥ್ರೆಡ್ ನಿಂದ ಹೊರಬರುವುದೇ ಲೇಸು.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು: ನನಗೀಗ ವಯಸ್ಸು ೬೮, ನಾನು ಈ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಸುಧೀರ್ಘ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಸಾಕಪ್ಪಾ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಕಹಿ ಹಾಗೂ ಸಿಹಿಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಕಳೆದ ಆಯಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡುದರಲ್ಲಿ ಕಹಿಯೇ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದೀತು. ಹಾಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಕಷ್ಟದಿಂದಲೇ ನಾನು ಕಲಿತದ್ದೂ ಬಹಳವಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಬದುಕು ನಿರ್ದಯಿ ಶಿಕ್ಷಕ ಅದು ಕಲಿಸದ ಪಾಠವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಿರಿಯರಿಗೆ ಹೇಳೋಣ. ನಾವು ಪಡೆದ ಸಿಹಿ ಅನುಭವವನ್ನು ಅವರೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಸಿಹಿಯು ಅಂದಿಗೆ ಬೇರೆ ರೂಪದ (ಮಿಠಾಯಿ)ಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದರೂ ಅದು ಸಿಹಿ ಸಿಹಿಯೇ ಇಂದಿನ ಹುಡುಗ/ಗಿಯರಿಗೆ ಅದೇ ಇಷ್ಟವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಹಠವೂ ಈಗೀಗ ಹೆತ್ತವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.
-ಸರ್ವಜನಾ ಸಹೃದಯತೆಗೆ ವಿಮ್ರತೆಯಿಂದ,

ಬೇಡ ಕೃಷ್ಣ ಬೇಬಿ ಸಿಟ್ಟಿಂಗ್ ಕಷ್ಟ ಕಷ್ಟ …


Balakrishna
ಬೆಣ್ಣೆ ಬಾಲ ಕೃಷ್ಣ

ಬೇಡ ಕೃಷ್ಣ ಬೇಡ ಕೃಷ್ಣ
ಬೇಬಿ ಸಿಟ್ಟಿಂಗ್ ಕಷ್ಟ ಕಷ್ಟ
ಕಣ್ಣು ನೆನೆವುದು;
ದಿನವು ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆವರೆಗೆ
ಅಮ್ಮನಿಲ್ಲದೇ ದುಃಖ
ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ಬರುವುದು.

ಸರಳುಗಳ ಹಿಂದೆ ಹುಟ್ಟಿ
ನೀನು ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ
ಅಮ್ಮನ ಸೆರಗಲೇ ಆಡಿ ನಲಿದೆ
ಬೆಣ್ಣೆ ಕಳ್ಳ ತುಂಟನೆನಿಸಿ
ಎಲ್ಲರ ನೀ ತಣಿಸಿದೆ;

ಬೇಡ ಕೃಷ್ಣ ಬೇಡ ಕೃಷ್ಣ
ಅಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಇಲ್ಲದೀ ಆಟ ಪಾಠ
ಅಯ್ಯೋ ಅನುದಿನವೂ
ಸೆರೆಯೇ ಕಷ್ಟ ಕಷ್ಟ
ಕಾದು ಕಾದು ಕಣ್ಣು ಒಣಗಿರೇ
ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಎಂದು ಬರುವರೋ..

ನಿನ್ನ ಜ್ಞಾನದ ಮುಂದೆ ನಾನು…


ನಾನು ನುಡಿದರೆ ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ
ನೀನು ನುಡಿಸಿದರೆ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡಂತೆ
ನನ್ನ ಜ್ಞಾನದ ಹಿಂದೆ ಆಗಿಹೋದುದೆಲ್ಲ ಅಜ್ಞಾನ;
ನಿನ್ನ ಜ್ಞಾನದ ಮುಂದೆ ನನಗೆ ಬಂದುದೆಲ್ಲ
ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತ ಜ್ಞಾನ.

ನಿತ್ಯ ಚಿಂತನ ರಶ್ಮಿ


ಜ್ಞಾನಿಯು ಸತ್ಕರ್ಮ ಸಮರ್ಥನಾಗುವಂತೆ ದುಷ್ಕರ್ಮ ನಿರತನೂ ಆಗಿ ಜಯಿಸುವನು.
ಆದರೆ, ಆ ಜಯ ಅಲ್ಪಕಾಲವಷ್ಟೇ. ಅದು ಅವನ ಅವನತಿ ಅವನೇ ತಂದುಕೊಂಡಂತೆ.
****

ನಾನು ನಾನಲ್ಲ;
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮನಸ್ಸು ಮದಗಜದಂತೆ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳದಲ್ಲ
ಅದರ ಸೊಕ್ಕು ಮುರಿದಾಗ ನನಗೆ ನಾನೇ ಸರ್ವಜ್ಞ.

****

ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮೌನವಿದೆ
ಮೌನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಹಾರಾಟವಿದೆ
ಆ ಹಾರಾಟದಲ್ಲಿ ದೇಹದುಸಿರಾಟವಿದೆ
ಆ ಉಸಿರಾಟದಾಚೆ ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ
ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ದೈವ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿದೆ.

*****

ನೀವು ಆತ್ಮನ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ
ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಏನೆಲ್ಲ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವಿರೋ
ಅವನು ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ದಯಪಾಲಿಸುವನು.

****

ಚಿಂತೆ ತಳಮಳಗಳಿರಲಿ ತ್ರಿಗುಣಗಳ ಲೀಲೆಯಲಿ
ಜೀವನದಾಟ ಸಾಗುವುದು ಸಾಹಸದಿ
ಜೀವಸಮುದ್ರದ ತೆರೆಗಳೇರಿಳಿತದಲಿ
ಸತ್ವಗುಣದ ಹಿರಿಮೆ ಗರಿಮೆಗಳು
ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುವು ಜಲಧಿಯಾಳದ ಮುತ್ತು ರತ್ನಗಳಂದದಲಿ

ದಿನಾಂಕ:  ೦೯-೦೬-೨೦೧೩