UniversityinDiversity copy

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಭಾವೈಕ್ಯತೆ, ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಸುಧಾರಣೆ ಎಂಬುದು ಭ್ರಮೆಯೇ…?


ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ , ಭಾವೈಕ್ಯತೆ, ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಸುಧಾರಣೆ ಎಂಬುದು ಬರಿ ಭ್ರಮೆ ಎಂಬ ವದಂತಿ ಹಬ್ಬಿದೆ.  ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದೇ ಹೇಳುವುದನ್ನೂ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.ಹೊಸಬೆಳಕು ಹೊಸತಿರುವು ಇದೀಗ ಬರಲೇಬೇಕಲ್ಲ…

ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗದ ಸಾಮ್ಯಾಜ್ಯ ವೆನಿಸಿದ್ದ ಬ್ರಿಟಿಷರ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಕಿತ್ತೆಸೆದು ಹೊರಗೆಸೆಯಲು ಒಬ್ಬ ಗಾಂಧೀಜಿ ಬರಬೇಕಾಯಿತು. ಅ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಗೆ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಬೆಂಬಲಿಸಿತು. ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿದರೆ, ದೊಡ್ಡವರು ದೊಡ್ಡವರೆನಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು,  ಮಹಾತ್ಮರು ಮಹಾತ್ಮರೆನಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಸುಲಭ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಲ್ಲ.  ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಅವರ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲವರು ನಾವು. ಅವರು ಜಾತಿಯ ಚಕಾರವೆತ್ತಲಿಲ್ಲ; ಸರ್ವಜನಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಭಾವೈಕ್ಯತೆ ಅವರ ಮೂಲ ಮಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು.

ಯಾವಾಗಲೂ ನಾವು ಗತ ಚರಿತ್ರೆಯಿಂದ ಕಲಿಯುವ ಬಹಳವಿರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಒಡೆದು ಆಳುವ ನೀತಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕಡೆಗೂ ಭಾರತೀಯರ ಭಾವೈಕ್ಯತೆ ಹಾಗೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಬಲದಿಂದಲೇ ಬಿದ್ದು ಹೋಯಿತು.

ಇದೀಗ 68 ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತ ಎತ್ತ ಸಾಗಿದೆ? ಪಂಚವಾರ್ಷಿಕ ಯೋಜನೆಗಳೆಂದುಕೊಂಡು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರಬರುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಜಾತಿಬೇಧ ಸ್ವಜನಪಕ್ಷಪಾತದ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತಿ, ಒಡೆದು ಆಳುವ ಕ್ಷುದ್ರರಾಜಕಾರಣವೇಕೆ..?! ಸ್ವಹಿತಾಸಕ್ತಿ  ಹಣದಾಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿ ಪಥದಲ್ಲಿ ಆಗಬೇಕಿದ್ದ ಯೋಜನೆಗಳು ಆಗುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಆಗಿವೆಯಾದರೂ ಅವುಗಳಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಹಗರಣಗಳೇ  ಬೆಳೆಯುವುದಾಗಿದ್ದು, ಅವುಳೆಲ್ಲವೂ ಎಂದಿದ್ದರೂ ಬಹಿರಂಗವಾಗದೇ ಇರಲಾರವೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಹೊರಬಂದಿವೆ;ಬರುತ್ತಿವೆಯಲ್ಲ!

ನಮ್ಮ ಕಾನೂನುಗಳೂ ಬದಲಾಗುವುದು ಯಾವಾಗ? ಅವುಗಳೋ ವರುಷಗಟ್ಟಲೇ ತಡೆಯೊಡ್ಡುತ್ತವೆಂಬ ಗೊಣಗಾಟವಂತೂ ಇದ್ದಿದ್ದೇ ಇಡೀ ದೇಶದ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಅವು ಬೇಗ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಾಗುವುದು ಬೇಡವಾಗಿದೆಯೇ…? ಎಂಬುದೇ ಬೃಹತ್ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ದಿನವೂ ಪತ್ತಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ದಾಹ ಹಾಗೂ ಹಗರಣಗಳಂತೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ರಾಚುತ್ತಲೇ ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಿ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಒಂದಷ್ಟು ಅಂಥವರು ದಿನ ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಜಾಮೀನು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಆಮೇಲೆ ಸರ್ಕಾರ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಅದು ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವರು ದುಡ್ಡು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹಾಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆಂಬ ವದಂತಿಯೇ…. ದೇಶ ದ್ರೋಹಿಗಳಿಗೆ ತಾವು ಭದ್ರ ತಮ್ಮಕುಟಿಲ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೇ ಜಯವೆಂಬ ದುರಹಂಕಾರವೇ…

ಛೇ  ಅಧಿಕಾರಲಾಲಸೆ ಮತ್ತು ಧನಲಾಲಸೆ, ಪಕ್ಷ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹೊಡೆದಾಡುವ ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕಾರಣವೇ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸಿದೆಯೇ..? ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಎಂಬುದು ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಣಾಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಶ್ವಾಸನೆಗಳು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರ್ಯಗತವಾಗಿವೆ….?.

ಆದರೇನು! ಕಳೆದ ಲೋಕ ಸಭೆಯ ಚುನಾವಣೆ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ಹಿಂದೆಂದೂ ಹಾಗೆ ಮಹಾಜನತೆ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ತಮ್ಮ ಬಹುಮತವನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಾಗಿ ಮಾನವತಾವಾದಕ್ಕೆ ತೋರ್ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ; ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಮಾನವನನ್ನೇ ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಜೆಗಳ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲೆ ಎಂದಿಗೂ ಬಲವಿದೆ ಯಶಸ್ಸಿದೆ.

ದುಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೂ ಒಡೆದು ಆಳುವುದರಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟತೆ ಭಯವಿಹ್ವಲತೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ..? ಅದೊಂದು ಭಂಡತನದ ಧೈರ್ಯವಷ್ಟೇ. ಅದೆಂದಿಗಾದರೂ ಬಯಲಾಗದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಿಂದಿನ ಮುಗ್ಧ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲ ಒಬ್ಬ ಹಳ್ಳಿಯ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯನೂ ಕೂಡ ಎಂಬ ಕಾಲವಿದೀಗ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದೆ. ಹೊಸ ಬೆಳಕು ಹೊಸ ತಿರುವು ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪುವಂತಾಗಿದೆ.

ಇನ್ನಾದರೂ ನಾವು ಭಾವುಕತೆ ಭಾವೈಕ್ಯತೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಅದು ಬೆಪ್ಪುತನವೆಂದು ತಮಾಷೆ ಮಾಡುವವರನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಚಲಿತರಾಗದಿರೋಣ.  ಅಂಥವರನ್ನು ಕಂಡು ಮನದಲ್ಲೇ ನಗುತ್ತ ತಮ್ಮ ಉತ್ತಮ ಧ್ಯೇಯೋದ್ದೇಶ ಗುರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ಉತ್ಸಾಹೀ ಯುವಕರೂ ಇದ್ದಾರೆ; ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. 

ಆ ಕಾಲವೇ ಬೇರೆ ಈ ಕಾಲವೇ ಬೇರೆ ಎನ್ನುವ ವಾದದಲ್ಲಿ ಹುರುಳಿಲ್ಲವಾಗುತ್ತಲಿರುವುದೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಿದೆ.  ಒಬ್ಬ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಎಂಬ ನೇತಾರ  ಬರುತ್ತಾನೆ; ಆತನಿಂದ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡುವಂತಾಗುತ್ತದೆಂದು ಯಾರೂ ಊಹಿಸಿರಲಾರರಲ್ಲ. ಅದೇ ಅಲ್ಲವೇ ಮಾನವನಿಗೆ ಮೀರಿದ ಅವ್ಯಕ್ತ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದು…?! ಹೌದು ಬದಲಾವಣೆ ಎಂಬುದು ಜಗದ ನಿಯಮವಾದರೆ, ಅದೇ ಬದಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಎಂಬುದು ಜನಜೀವನದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.  ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಈ ಜಗದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಕಾರಣವೊಂದಿದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೇ…?. ಎಲ್ಲವೂ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಥವಾ ಭೌತಿಕ ಎನ್ನುವವರಿಗೂ ದಿಗ್ಬ್ರಮೆಯಾಗಿರಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಕಲ್ಲ..

ಆದಕಾರಣ ವಿಶ್ವಮಾನವತಾ ವಾದ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲಕಾಲಕ್ಕೂ ಇರುವುದೇ. ಅದನ್ನೇ ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಹಣವಿದ್ದರೇನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಎಂದೇ ದುರಹಂಕಾರದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟುಗಳಲ್ಲೂ  ದುಷ್ಟರಾಟ  ಮತ್ತು  ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟರ ಕೂಟಗಳ ಅಟ್ಟಹಾಸವೇ ಮುಂದುವರೆಯುವುದಕ್ಕೇ ಕೊನೆ ಮೊದಲೆಂಬುದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಸರ್ವನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯನೇ ಕಾರಣನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾಗುದೇ ಪ್ರಳವೇ ಮತ್ತೇನೂ ಅಲ್ಲ.

ಈ ದುಷ್ಟರು ಭ್ರಷ್ಟರು ಚಿಂತಿಸುವುದೇನು ಅವರಗಳ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಗತಿ ಏನು?  ದ್ವೇಷ ಅಸೂಹೇ ನೀಚಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದಲೇ ಸಂಪಾದಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಕ್ರಮ ಆಸ್ತಿಗಳಿಸಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದೇ ಅವರ ಕೀಳು ಆದರ್ಶವೇನು? ಅಂಥವರ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವೆಂದಿಗಾದರೂ ಊರ್ಜಿತವಾಗುವುದೇನು?!. ಅದಕ್ಕೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೇಯವೆನಿಸುವಂತ ಉದಾಹರಣೆಗಳೆಷ್ಟಿಲ್ಲ!

“ತಂದೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ಕುಲದ ಪಾಲು. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಅಧಿಕಾಸ್ಥರು ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ದೇಶದ ಪಾಲು”  ಇದು ಫಿಲಾಸಫಿಯಲ್ಲ(philosophy) ಫಿಜಿಯೋಯಾಂಥ್ರಫಿ(physianthropy) ಅಂದರೆ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕವೇ ಆದ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು!.

ಯಾಕೆಂದರೆ, ಬಡವ ಎಂದಿಗೂ ಬಡವನಾಗಿರಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕಷ್ಟಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಹೋರಾಟವೇ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಗುಣ.  ಅಂಥ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಿಗೇನೂ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ, ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು, ಮೇಧಾವಿಗಳು ಹಾಗೇ ವಿಜ್ಷಾನಿಗಳಾದವರೂ ಮತ್ತು ದೇಶ ಭಕ್ತರೂ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.  ಸರಳ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ದಲ್ಲೇ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಬಲ್ಲವರು  ಇರುತ್ತಾರೆ. ವಿರಳವಾದರೂ ದೇಶ ಕಟ್ಟಲು ನೆರವಾಗಬಲ್ಲ ಹಣವುಳ್ಳ ಶ್ರೀಮಂತರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಉಳ್ಳವರು ಶಿವಾಲಯವ ಮಾಡುವರು ಎಂಬಂತೇ….ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈಗಲೂ ಮಹಾನುಭಾವರ ಉದಾಹರಣೆಗಳೇ ಇವೆಯಲ್ಲ.

ಯೋಗಾಯೋಗವೆಂಬುದು ಫಿಲಾಸಫೀಯೇ ಆದರೂ ಎಂದಿಗೂ ಸತ್ಯ ಸತ್ಯವೇ…ಪ್ರಯತ್ತ ಪರಿಶ್ರಮ ದೊಡ್ಡದೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಡತನದಿಂದಲೇ ದೇಶದ ಸವೋಚ್ಛ ಸ್ಥಾನವನ್ನಲಂಕರಸಿ ವಿಶ್ವವೇ ಬೆರಗೊಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಜಿ  ಸಾಕಾರಣರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ “ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತ” ಅಭಿಯಾನದೊಂದಿಗೋ ಮತ್ತೊಂದು ತಾರಕ ಮಂತ್ರ ” ಶ್ರಮಮೇವ ಜಯತೇ”

ಆದಕಾರಣ ಇನ್ನಾದರೂ, ದ್ವೇಷ ಅಸೂಯೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಒಳಿತನ್ನು ಹಾರೈಸುತ್ತಾ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಉಪದ್ರವ ಕೊಡದೇ ಇರುವುದೇ ಲೇಸಲ್ಲವೇ? ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಾಂತಿಯು ಸಹಬಾಳ್ವೆ ಅಲ್ಲವೇ…? ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೋಸ ವಂಚನೆ ಲಂಚಗಳಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸುವವರು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಅವರವರ ನಡುವೇಯೇ ಪೈಪೋಟಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಲೆ ಸುಲಿಗೆ ದರೋಡೆಗಳಲ್ಲದೇ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರದನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಅಕ್ರಮ ಗಳಿಕೆಯಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗುವುದೇ ಸರಿಯೆಂಬ ಧೋರಣೆ ಬೆಳಿದಂತೆಲ್ಲ ಬದುಕಿನ ಭದ್ರತೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಜೀವಭಯವೇ ಕಾಡುವುದೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆಯಲ್ಲವೇ?.

ಕಡು ಬಡವರಲ್ಲಿ ಬಡವರು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬಡವರು ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದರೆ ಆಗುವ ಅನಾಹುತಗಳು ಊಹೆಗೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ನಕ್ಸಲರು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರೂ ವಿಚ್ಛಿದ್ರ ಕಾರಕರೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರಿಗೆ ಕುಮ್ಮಕ್ಕೂ ಕೊಡುವವರೂ ಇರುವುದೂ ದೇಶದ ಕ್ಷದ್ರ ಹೇಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲೇ.

ಗಡಿ ನಾಡಿನಲ್ಲೇ ಕಾಲು ಕೆರೆದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸನ್ನಾಹ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಪಾತಕಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ. ಮನುಷ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ-ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಅತಿವೇಗಗತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದಾನೆ ಅವನ ನಾಶ ಅವನಿಂದಲೇ ಆಗಬೇಕೇ… ಭಾರತ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಕ್ ಎಂಬುದೊಂದು ನೆಲವೇ ವಿಶ್ವ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬಂಜರು ಬೆಂಗಾಡಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.  ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅದರಿಂದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಗಡಿನಾಡು ಹಾಳಾದೀತು ಒಂದಿಷ್ಟು ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ನಾಶವಾದೀತು. ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಷ್ಟಗಳು ತಿರುಗಿಬಿದ್ದಾವು. ಅದೆಂದಿಗೂ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ…? ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಗಳ ಮೂರನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು ಹೇಳಿ?

ತನ್ನೊಳಗಣ ಕಿಚ್ಚು ತನ್ನ ಸುಟ್ಟಲ್ಲದೇ ಎಂಬಂತೇ ನಮ್ಮ ಭಾರತಾಂಬೆಯ ಮೇಲೇ ಹಗೆ ಸಾಧಿಸುವುದರಿಂದ ಅವರ ಸರ್ವನಾಶ ಅವರೇ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಖಂಡಿತ.  ಎಂಬುದೇನೂ ತಾತ್ವಿಕತೆಯ ನುಡಿಯಲ್ಲ; ಅದೇ ಭಾರತೀಯರ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲದೇ ವಿಶ್ವ ಮಾನವತೆಯೇ ಆಗಿದೆಯಲ್ಲವೇ  ?

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ   ದಿನೇ ದೀನೇ ಗುಣಕ್ಕೇ ಮತ್ಸರ ಬೆಳೆಯುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಅಯ್ಯೋ ಭಗವಂತಾ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇನ್ನೂ ಅವ್ಯಸ್ಥೆಯಾಗದಿರಲಿ ಎಂದೇ  ಹಿರಿಯರು ಸಂಕಟ ಪಡುತ್ತಾ ಅತೀವ ವ್ಯಥೆಪಡುತ್ತಿರುವುದೂ ಇನ್ನಾದರೂ ಮೋದೀಜಿ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದಿನಗಳು ಬರಲಿ ಎಂದೇ ಹಾರೈಸುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆಯಲ್ಲವೇ..?

ಯಾಕೆಂದರೆ, ಸಮಾಜವೇ ಅಸ್ವಸ್ಥವಾಗತೊಡಗಿದರೆ.ನಿರಾಶೆ ಹತಾಶೆಗಳಿಂದ ಕೃದ್ಧರಾಗಿ ಹೋಗುವ ಯುವಕರು ಗುಂಪು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಭ್ರಷ್ಟರ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದೆ ಎಂತಹ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮವೋ ರಕ್ತಪಾತವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಊಹಿಸಲೂ ಆಗದಲ್ಲ….

ನೋಡಿ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಾವೈಕ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ “ ವಂದೇ ಮಾತರಂ” ಎನ್ನುತ್ತ  ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದವರು ಅಹಿಂಸೆಯಿಂದಲೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆದವರು.. ಇಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ದೊಡ್ದದೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಅದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ? ಇದೀಗ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದೆ. ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೋಟಿ ಜನತೆಗೆ ಹೃದಯಾಂತರಾಳದಿಂದ ಕರೆನೀಡಿ ಭಾವೈಕ್ಯತೆ ಸಾರುತ್ತಲೇ ಪ್ರಚಂಡ ಬಹುಮತಗಳಿಸಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಜಿ. ಅವರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಮೋದಿ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಎಂದು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಬಿಂಬಿಸುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಖಂಡನೀಯ.

ಯಾಕೆ, ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ದೇಶಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಡವೇ…ನಾವು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಭಾರತ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗ ಬಹುದೆಂಬುದು ಅವರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವುದೇ ಅಲ್ಲವೇ…?  ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಸುದ್ಧಿ ಮಾರುವ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಪ್ರಸಾರ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಚಾನೆಲ್ ಗಳಿಗೆ ಟಿಆರ್‍ ಪಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರವೇ ಮೇಲಾಗಬಾರದಲ್ಲವೇ… ಯಾಕೋ ಬಹುತೇಕ ಚಾನೆಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಪೈಪೋಟಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲವೇ?  ಯಾಕೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಪಕ್ಷದ ಮಖವಾಣಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ದಿ|| ಖಾದ್ರಿ ಶಾಮಣ್ಣ ತಮ್ಮ ಸಂಪಾದಕಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಥೆಯಿಂದ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತೆಂದೆರೆ, “ ಈ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಹಿಡಿಯಷ್ಟು ಮಂದಿಯ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿದೆ”. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಈ ಹಿಡಿಯಷ್ಟು ಮಂದಿ ಯಾರು? ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಿರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೇ? ಬಂಡವಾಳ ಶಾಹಿಗಳೇ?

ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಮ್ಮ ದೇಶಾಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುವುದೂ ಅವರೂ ಇಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಹಿಟಿನಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ದೇಶ ಬೆಳೆಸುವುದು ಬೇಡವೇ? ಹೊರದೇಶಗಳಿಗೆ ನಾವು ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿ ಪರಿಹಾರವೂ ಅನೇಕ ವಿಧದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದಲ್ಲವೇ… ಐಟಿ ಬಿಟ ಗಳು ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ ನೀವೇ ಯೋಚಿಸಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೇ ಜೋತು ಬಿದ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಯುವಕರು.  ಈಗ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರೆ ಖಂಡಿತ ದುಡಿಮೆ ನಾಲ್ಕು ಸಂಪಾದನೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೇ ಗಳಿಸಲೂ ಬಹುದು ಒಳ್ಳೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲವೇ…?

ರಾಜಕೀಯವೆಂದರೇನೆ ಪರಸ್ಪರರಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ಧೋರಣೆ ಹುಡುಕುವುದೂ ದಡ್ಡತನವೇ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಮಹಾಜನತೆಗೆ ಇದು ಹೋಗಬೇಕಲ್ಲ…  ಬಡವನಿಗೆ ಸತ್ತಮೇಲೆ ಪಿಂಚಣಿ ಸಿಗುವ ತಬರನ ಕಥಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಗಬೇಕು.

ಕಳೆದ ಹಿಂದಿನ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಸುದೀರ್ಘಕಾಲ ದೇಶಾಡಳಿತ ನಡೆಸಿದ ಪಕ್ಷವೇ ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ್ದು ಮತ್ತು ಬಹುಕೋಟಿ ಹಗರಣಗಳ ವಾರಸುದಾರರೂ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರುವಂತಾದುದು ಒಂದು ಮಹತ್ ಸಾಧನೆಯೇ ಎಂದು ಜಗಜ್ಜನಿತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗೆ ದಶಕಗಳೇ ಪ್ರಬಲವೆನಿಸಿದ್ದ ಪಕ್ಷ ಇಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ನೆಲ ಕಚ್ಚಿದ್ದು ದೇಶದ ಮಹಾಜನತೆಯ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಿಂದಲೇ. ಅಂದಮೇಲೆ  ಇದೀಗ ಆ ಪಕ್ಷವೇ ವಿರೋಧವಲ್ಲದ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಆ ಪಕ್ಷವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಮತ್ತಿತರೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇಶಾಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇದ್ದರೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ವೈಶಮ್ಯವೇನೆ ಇರಲಿ ಮರೆತು, ಮೋದಿಯವರ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ವೃಥಾ ಕೆಟ್ಟ ಟೀಕೆಗಳಿಂದ ನಿಂದಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವರ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿ ಏನಿದ್ದೀತೆಂದು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ಮುಂದಿನ ಐದು ವರುಷಗಳೇ ಕಾದು ನೋಡಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಯಾಕೆಂದರೆ, ನಿಂದಕರಿರಬೇಕು ನಿಜ. ನಿಂದನೆಯಲ್ಲೂ ನೀತಿ ಎಂಬುದಿರುತ್ತದೆ. ಅದೂ ನೀಚತನ ವಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ, ಇದ್ದಬದ್ದ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಗೌರವಗಳೂ ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ನಡಯುತ್ತದೆ ತಮ್ಮ ಬಲವೇ ಬಲ ಎಂದು ಮೆರೆದದ್ದು ಸಾಕಲ್ಲವೇ…? ಇಲ್ಲವಾದರೆ, “ತನ್ನೊಳಗಣ ಕಿಚ್ಚು ತನ್ನ ಸುಟ್ಟಲ್ಲದೇ… ಎಂಬಂತೇ ಆಗುವುದು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯ.

`ಭಾವೈಕ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜನಾಂಗಗಳೂ ಒಂದಾಗುವುದೂ ಮತ್ತು ಮಾನವತಾವಾದವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವುದೆಂದರೆ ಅದು  ಖಂಡಿತ ಭ್ರಮೆಯಾಗಲಾರದು… ದೇಶದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆಲ್ಲ ಅವಿದ್ಯಾವಂತರೂ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಕೊಳ್ಳವ ಹಾಗೆ ವಿದ್ಯಾವಂತರಲ್ಲಿ ಸತ್ವಶಾಲಿ ಯವಶಕ್ತಿಯೇ ಅಡಗಿದೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ದಿನೇ ದಿನೇ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಗೂ ಕಡಿಮೆ ಏನಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ  ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರುಷಗಳಿಂದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಲ್ಲೂ ಒಡಮೂಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುಧು  ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿ ದೇಶ ಕಟ್ಟಲು ಉತ್ಸಾಹಿಗಳಾಗಿರುವ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ನಿಚ್ಛಳವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ, ನಮ್ಮದೇಶ ಮುಂದುವರೆಯುವುದು ಅವರಿಗಿಂತ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗುವುದು ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಊರೂಗೋಲಾಗಿರುವ ಪಾಕ್ ಗೆ, ಹಾಗೂ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಬೆಡದಿರಬಹುದು

ಆದರೇನು! ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಸುಧಾರಣೆ ಕಾಣುತ್ತದೆಂಬ ಭರವಸೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಹುಸಿ ಮಾಡುವುದು ಯಾವ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆಂದರೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯಾಗಲಾರದು. ಬರಡು ನೆಲ ಹಸನಾದುದಿದೆ ಕೊನರು ಚಿಗುರೊಡೆದು ಹಸಿರಾದುದೂ ಇದೆಯಲ್ಲ… ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ದೇಶ ಕಟ್ಟಬಲ್ಲರೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅನಿವಾಸಿ ಭಾರತೀಯರು ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿರುವಾಗ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು..? ಅಂತಹ ಉತ್ತರ ವಿದೇಶೀ ನೆಲದಲ್ಲಿ  ಪಡೆದ ಭರತಮಾತೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಧನ್ಯಳೇ ಸರಿ.

ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರ ಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ “ಜೈ ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ….’ ಗೀತೆಯ ಸಾಲುಗಳಿವು.
ಸರ್ವಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟ
ರಸಿಕರ ಕಂಗಳ ಸೆಳೆಯುವ ನೋಟ
ಹಿಂದೂ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮುಸಲ್ಮಾನ
ಪಾರಸಿಕ ಜೈನರುದ್ಯಾನ
ಜನಕನ ಹೋಲುವ ದೊರೆಗಳ ಧಾಮ

ಜೈ ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ
ಜಯ ಹೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ|……

ಜಯ ಜಯ ಜಯ ಹೇ ಭಾರತ ಮಾತೆ…

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s