vivekanamd150

ಗುರಿಗಿಂತ ದಾರಿ ಮುಖ್ಯವೆಂದ ಸ್ವಾಮಿವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ಓದಿ ಭಾರತವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು


SwamiVivekanandaನಾವು ಇಂದು ವಿವೇಕಾನಂದರ 153 ನೇ ಜಯಂತೋತ್ಸವ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ.  “ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕೆಂದರೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನು ಓದಿ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸ್ವಾಮಿವಿವೇಕಾನಂದರು. ನಾವು ಭಾರತವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕೆಂದರೆ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಓದಬೇಕು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಯುವಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಚೇತನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಇಂದು ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿಯೂ  ರಾಜಕೀಯವು ನುಸುಳಿ ಜಾತೀಯತೆ ಭೂತ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ವಿಲಕ್ಷಣ ಕಾಲಘಟ್ಟವನ್ನುಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಸ್ವಾಮಿವಿವೇಕಾನಂದರು, ಇಡಿ ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲ ಹಿಮಾಲಯದಿಂದ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯ ವರೆಗೆ ಆನಂತರ, ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರ್ಯಟನ ಮಾಡಿದವರು. ಅಮೆರಿಕ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವೇ ಬೇರಗೊಡೆವಂತೆ ತಾವು ಭಾರತೀಯರಾಗಿ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಹಿಷ್ಟುತೆಗೆ ಹೆಸರಾದ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಿಂದ ಬಂದವನು ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನುಡಿದವರು; ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿವೇಕಾನಂದರದು. ನಮ್ಮ ಹಿಡಿಯಷ್ಟು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕಮಂಡಿತನ, ಮಡಿವಂತಿಕೆ, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಹಾಗೂ ಅವರ  ಕೆಳವರ್ಗದ ಜನರ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು  ಇಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದರು. ನಮ್ಮ ಜನರ ಅಜ್ಞಾನ ಅನಕ್ಷರತೆ ಬಡತನದ ಬಗ್ಗೆ ವಥೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರೆಂದೂ ಹೊರದೇಶದಲ್ಲಿ  ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಿಲ್ಲ.  ಭೌದ್ಧಧರ್ಮವನ್ನು ಹಿಂದೂಧರ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಅವರಷ್ಟು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಿದವರು ಬೇರಾರೂ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹಿಂದೂ ಜನಾಂಗದವನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಹಿಂದೂಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವ ನ್ನು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಸಾರಿದರು.

ವೇಗಗತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದಿರುವ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಪರಂಪರೆಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯವೂ ನುಸುಳಿರುವುದು ದೈವನಿಂದನೆ ಧರ್ಮನಿಂದನೆ ಮಾಡುವುದೂ ಶೋಚನೀಯ ಸಂಗತಿಯೇ. ನಾವು ಧರ್ಮೀಯರನ್ನುತ್ತೇವೆ. ದೇವರು ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗದಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ಆದು ಅವ್ಯಕ್ತವ್ಯಕ್ತವೂ ಆದ ಸತ್ ಶಕ್ತಿಯೊಂದೇ. ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರವರ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳಷ್ಟೇ ಬೇರೆ.

ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಅಷ್ಟೇಕೆ ಗುರುಗಳ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೂರ ‌ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಗುರು ರಾಮಕೃಷ್ಣರನ್ನೂ ಪರಿಕ್ಷಸದೇ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಸ್ವಯಂ  ಆತ್ಮಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಏನೆಲ್ಲವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಮುನ್ನೆಡೆಯಬಹುದೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದರು  ಅವರ ಎಲ್ಲ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳ ಮೂಲ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವೇ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆತ್ಮ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ವರೂ ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ  ಮಹಾನ್ ಸಂತರು ಅವರು ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಚೇತನವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿದ್ಯಾವಂತರು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಆದ ಇಂದಿ ಯುವಪೀಳಿಗೆ ನಕಾರತ್ಮಕ ಧೋರಣೆ ಬಿಟ್ಟು  ಅವರನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು.  ತಮ್ಮ ೨೪ ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆಯೇ ಅವರ ಮರಣಾನಂತರ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಿದ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಆನಂತರದ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬರಿಗೈ ಬೈರಾಗಿಯಾಗಿ ಪರಿವ್ರಾಜಕರಾಗಿ ಮೊದಲು ಹಿಮಾಲಯದಿಂದ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಪರ್ಯಟನ ಮಾಡಿ ಆನಂತರ ಅಮೇರಿಕ ಮತ್ತಿತರ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ  ವಾರ ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಪಯಣಿಸಿ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಯನ್ನು ಬಗ್ಗೆ ಹೊರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಮಾಡಿ ಭಾರತದ ಕೀರ್ತಿಪತಾಕೆ ಯನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಉತ್ಕೃಷ್ಟಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿದ ಅವರು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಚಿರಸ್ಚರಣೀಯರು.

ಒಬ್ಬ ಮನಷ್ಯ ಹೇಗೆ ಸಾಧಕನಾಗಿ ದೈವತ್ವಕ್ಕೇರ ಬಹುದೆಂದಬುದನ್ನು ತೋರಿದ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ  ಕುತರ್ಕಗಳನ್ನು  ಮಾಡುವ ಕುಹಕಿಗಳು ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಕಾಣಸಿಗುವರು. ಅದರಿಂದ, ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲ, ಮೀನು ಮಾಂಸಾಹಾರಿ, ಭಂಗಿ ಸೇದುವವ, ಕಾಯಿಲೆಯ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ಹೀಗಳೆಯುವುದರಿಂದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅವರ  ಘನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೇನೂ ಕುಂದುಬರಲಾರದು. ಎಂದಿಗೂ ಅಸೂಯೆ ಪರರು ನಿಂದಕರು, ಮತಾಂಧರು, ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತರು ಸಮಾಜಿಕ ಪಿಡುಗಿನಂತೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಲೇಕ್ಕಿಸದೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಕ್ಷಿಚೇತನ ಸ್ವರೂಪರಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವ ಸತ್ವಶಾಲಿಗಳ ಗುಂಪು  ಎಲ್ಲಕಾಲಕ್ಕೂ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, “ಸತ್ಯ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು. ನೀನು ಗಂಗಾನದಿಯಲ್ಲೇ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದರೇನು, ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸಸ್ಯಾಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರೇನು ಅದು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯವುದೇ?  ಆದರೆ, ಯಾರು ಇಂತಹ ಬಾಹ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನಾಚರಿಸದೇ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಇಂತಹ ಬಾಹ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನಾಚರಿಸದಿರುವ ಹಾದಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ…. ಅನೇಕರು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಾಹ್ಯ ರೂಪ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲೇ ಮಗ್ನರಾಗುವರು. ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆತ್ಮನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥರಾಗುವರು”

ಅತಿಯಾಗಿ ತಿಂದರೆ ಅನ್ನವೂ ವಿಷವೇ. ಕಾಯಿಲೆ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇ. ಮನಸ್ಸು ಬುದ್ಧಿ ಆಚೆಯ ಪ್ರಜ್ಞಾಚೇತನವು ರೋಗಗ್ರಸ್ಥವಾಗಬಾರದೆಂಬುದಕ್ಕೇ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಪೀಡಿತರಾದ ರಾಮಕೃಷ್ಣರೂ ಮಾದರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಭೋಗಿಯಾದವನು ಯೋಗಿಯಾಗಲಾರ. ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರ, ಅಪರಿಗ್ರಹ ಯೋಗಿಯ ಮೂಲಮಂತ್ರವಲ್ಲವೇ…?  ಅವರು ಶ್ರೀಮಂತ ಮನೆತನದಿಂದ ಬಂದವರಾದರೂ, ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿ ಭಿಕ್ಷುವಾಗಿ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಪೋಷಕಾಂಶದ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೇ ಬಳಲಿದವರು. ಅವರ ಮನೋದಾರ್ಢತೆಯ ಮುಂದೆ ದೇಹಾಲಸ್ಯ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಮೇರಿಕಾ ಪ್ರವಾಸಾನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದಾಗಲಷ್ಟೇ ಆವರು ಒಳ್ಳೆಯ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲೇ ಹೇಳುವುದಾರೆ, ಯಾವ ಮಹತ್ವದ ಕೆಲಸವನ್ನ ಆಗಲಿ, ದೇಹವನ್ನು ದಂಡಿಸದೇ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡದೇ ಸಾಧಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳು ಬಂದಿತೆಂಬುದು ಅವರ ಸೂಕ್ಷ್ಮಚೇತನಕ್ಕೆ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅವರಿಗೆ ದೇಹಾಲಸ್ಯ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅವರದು ಇಚ್ಛಾ ಮರಣವೇ ಸರಿ. ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾದರೇನು ಇತರೆ ಜನಾಂಗದವರಾದರೇನು, ಅವರವರ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅವರವರನ್ನು ಅರಿಯುವುದಾಗಬೇಕು. ಅದೇ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ.  ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಎಂಬದು ಕೇವಲ ವಯಸ್ಸಾದವರಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಅದು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಒರೆಹಚ್ಚಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಅಧಿಕ್ಯತ ವಿದ್ಯೆ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಆತ್ಮವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ನಾಸ್ತಿಕರನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ಪರಮಾಪ್ತವಾದ ಆಂತರಿಕ ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನಗೆ ಹಚ್ಚುವಂತೆ ಮಾಡದರು. ಸ್ವಾಮಿವಿವೇಕಾನಂದರು “ಗುರಿಗಿಂತಲೂ ದಾರಿ ಮುಖ್ಯ” ಎಂದರು. ನಾವು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ದಾರಿ ಸರಿಯಿದ್ದರೆ, ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನಡೆದರೆ ತಲುಪಬೇಕಾದ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಯಶಸ್ಸು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಗುರಿ ಯಶಸ್ಸಿನತ್ತ ನೋಡುತ್ತಲಿದ್ದರೆ ದಾರಿಯೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣದೇ ಮುಗ್ಗರಿಸಿ ಬೀಳಿತ್ತೀರಿ.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s